اینترنت فیبر نوری مخابرات

اینترنت فیبر نوری مخابرات، که اینترنت فیبر یا به طور کامل تر “اینترنت فیبر نوری” نیز نامیده می شود، یک اتصال پهن باند می باشد که می تواند با زمان تأخیر تا 940 مگابیت در ثانیه (Mbps) پهنای باند (سرعت) داشته باشد. این فناوری مخابراتی از کابل فیبر نوری بهره می برد که به طرز حیرت انگیزی می تواند داده ها را با سرعتی حدود 70٪ سرعت نور ارسال نماید. علاوه بر این ، کابل های فیبر نوری به اندازه انواع دیگر کابل ها و رسانه های انتقال در مواجه با شرایط نامناسب آب و هوایی آسیب پذیر نمی باشند. همچنین به طور موثر در برابر تداخل الکتریکی مقاومت می نماید.

 

فهرست مطالب

  1. اینترنت فیبر نوری مخابرات
    1. تست سرعت اینترنت
    2. اینترنت فیبر نوری چگونه کار می کند؟
    3. Drop
    4. تفاوت اینترنت فیبر نوری
      1. Dial-up
      2. DSL
      3. اینترنت کابلی
    5. مزایا

 

اینترنت فیبر نوری مخابرات

 

اینترنت فیبر نوری مخابرات

تست سرعت اینترنت فیبر نوری – مخابرات

اینترنت فیبر برای برای اتصال چندین کاربر به شکل همزمان ایده آل می باشد. با اینترنت فیبر نوری پهن باند خدماتی مانند موارد زیر به آسانی تحقق می یابند:

  1. قابلیت ارسال سریع فایل ها در بارگذاری upload و بارگیری Download
  2. قابلیت انجام بازی آنلاین و چت ویدیویی روان با دوستان و خانواده با کمترین تاخیر
  3. تهیه نسخه های پشتیبان در فضای ابری با توجه به سرعت مناسب
  4. دانلود فیلم 2ساعته HD ، تنها در عرض چند ثانیه

 

اینترنت فیبر نوری چگونه کار می کند؟

اینترنت فیبر نوری یک فناوری پیچیده است که امکان انتقال اطلاعات را به شکل نور و نه الکتریسیته فراهم می نماید. تجهیزات متعددی وجود دارد که این فناوری پیشرفته را شکل می دهد ، اما دو جز کلیدی اینترنت فیبر نوری که شامل فیبرهای نوری و “آخرین مایل ( شبکه نزد مشترک)” در اینترنت شبکه فیبر نوری می باشند بسیار حائز اهمیت می باشند.

تار های فیبر نوری بسیار ظریف هستند – ساختار تار های فیبر نوری: قطر معمول آنها حدود 125 میکرون یا کمی بیشتر از موی انسان است. تعداد قابل توجه ای از این تارها در کنار یکدیگر قرار می گیرند و  کابل های فیبر نوری را تشکیل می دهند. فیبرهای نوری پالس هایی از نور لیزر یا LED را به پایین خط انتقال می دهند و اطلاعات را به شکل “باینری” ، مشابه 0 و 1 های استفاده شده در الکترونیک ، منتقل می نمایند.

 

کابل کشی دراپ Drop نهایی سمت مشترک

کابل کشی دراپ نهایی – سمت مشترک : همانطور که توضیح داده شد سیگنال های نوری در مبدا از حالت دیجیتال به آنالوگ جهت ارسال تبدیل می گردند، در مقصد نیز این فرایند به شکل عکس صورت می پذیرد و سیگنال آنالوگ دوباره به دیجیتال تبدل می گردد. پالس های نور با سرعت بسیار بالا به مقصد می رسند، و درنهایت به شکل سیگنال الکتریکی در اختیار انواع تجهیزات موجود در محل مشترک جهت برقراری اتصال قرار می گیرند. این فرایند توسط یک دستگاه خاص به نام پایانه شبکه نوری انجام می شود به اختصار ONT یا Optical Network Terminal ، سپس سیگنال از طریق اتصال اترنت یا شبکه LAN به مشترک ارسال می گردد. از کابل کشی بین خط اصلی شبکه فیبر نوری و مشترک نهایی به عنوان “ارتباط نهایی یا آخرین مایل” یاد می شود (اگرچه اغلب بسیار کوتاهتر از یک مایل است).

“فیبر محض” به اتصالات فیبر ( تجهیزات مورد نیاز سر بندی ) گفته می شود که تا خانه، محل کار یا رایانه رومیزی مشترک نهایی صورت می پذیرد. سرعت یا پهنای باند مشترک و کیفیت سرویس در آخرین مایل بسیار اهمیت دارد ، استفاده از تجهیزات با کیفیت سبب پهنای باند بالاتر و البته افزایش هزینه های گزینه “آخرین مایل” است ، البته سرعت و قابلیت اطمینان کامل را به شبکه فیبر در اختیار مصرف کننده قرار میدهد. استفاده از تجهیزات بی کیفیت مهمترین عامل در ارتباط غیر پایدار و با تاخیر بالا می باشد.

 

https://docs.msp-ict.com/fibre-optic-drop-cable-standard-types-fa.html

 

کابل کشی دراپ نهایی - سمت مشترک

 

به عنوان یک گزینه جایگزین ، کابل های مسی جهت انتقال فیبر از یک ترمینال به نام “کابینت یا کافو های خیابان” به یک بلوک مسکن ، دانشگاه یا ساختمان مسکونی استفاده می شود. این گزینه ارزانتر است ، اما مقدار کمی از فیبر در “آخرین مایل” از بین می رود.

 

تفاوت  اینترنت فیبر با انواع دیگر اینترنت ها چیست؟

تفاوت اصلی این است که فیبر از جریان الکتریسیته مانند سایر انواع اتصال به اینترنت استفاده نمی نماید. افیبر نوری از نور و در واقع پالس های نوری استفاده می شود که از طریق هسته فیبر شیشه ای با فرایند بازتابش کلی انتقال داده می شود.

فناوری های اینترنتی با گذشت زمان پیشرفت چشمگیری داشته اند. در اینجا خلاصه ای مختصر از انواع اصلی اتصالات که هنوز هم استفاده می شوند و نحوه کار آنها آوره شده است

 

اینترنت Dial-up

اینترنت Dial-up ، که تا کمتر از 20 سال پیش مورد استفاده قرار می گرفت ، از طریق خطوط تلفن موجود که معمولاً از کابل های مسی یا هامان زوج های مسی شبکه تلفن مورد کاربری بهره می برد و شماره گیری از طریق فرکانس قابل شنیدن تلفن ثابت صورت می گرفت ، به همین دلیل هنگام اتصال یک سری اصوات غیر معمول شنیده میشد. و امکان مکالمه به طور همزمان از تلفن و اینترنت از بین  می رفت چرا که هر دو از همان خط مشترک استفاده می نمودند.

در اتصال Dial-up  به جهت آپلود و دانلود  ، میانگین سرعت ارتباطات حدود 56 کیلوبیت بر ثانیه (یعنی حدود 0.05 مگابیت در ثانیه) است.

 

اینترنت DSL

اینترنت DSL (خط مشترک دیجیتال) نیز همانند Dial-up از خطوط تلفن برای انتقال داده بهره می برد. اما برخلاف شماره گیری ، DSL از فرکانس های نامفهوم مورد استفاده قرار نمی گرفت ، بنابراین امکان استفاده همزمان با سرویس مکالمه صوتی میسر می گشت. سرعت متوسط DSL جهت دانلود بین 1 تا 100 مگابیت بر ثانیه و برای آپلود حداکثر 20 مگابیت بر ثانیه می باشد.

DSL از سیم و کانکتور RJ11 تلفن استاندارد جهت اتصال به اینترنت (تصویر بالا سمت چپ) استفاده می نماید ، در حالی که اینترنت فیبر از کابل اترنت یا شبکه (در سمت راست) استفاده می نماید.

 

اینترنت فیبر نوری مخابرات چیست؟

 

اینترنت کابلی

اینترنت کابلی از همان خط کواکسیال بهره  می برد که سرویس تلویزیون کابلی از آن استفاده می نماید ، معروف به “کابل کواکسیال”. سرعت در اینترنت کابلی می تواند بسیار متفاوت باشد، به طور متوسط تا 940 مگابیت بر ثانیه برای دانلود و تا 50 مگابیت بر ثانیه برای آپلود تغییر گردد.

 

آیا اینترنت فیبر سریعتر است؟

ارتباطات پر سرعت اینترنت، داده ها را با سرعت های مختلف انتقال می دهند. فیبر علاوه بر سرعت بیشتر ، قابل اطمینان تر نیز قلمداد می شود، البته بیان سرعت در فناوری ارتباطات اشتباه است چرا که پارامتری نسبی می باشد ، در فرایندهای ارتباطاتی پهنای باند همان پارمتری است که به اشتباه سرعت نامیده می شود، پهنای باند قابل اندازه گیری است، اینترنت فیبر نوری با پهنای باند گسترده مناسب انواع ارتباطات مخابراتی، گیمرها ، خانوار های چند کاربره و برای مشاغل تجاری نیز  بسیار مناسب می باشد.

در مورد سرعت، نمی توان تأثیر WiFi را نیز نادیده گرفت. سرعت اتصالی که ما به طور روزمره تجربه می نماییم می تواند با استفاده از فناوری های بی سیم محدود شود ، که در مقایسه با اتصال سیمی که به روتر شما وارد می شود، توان سیگنال (به معنی کاهش پهنای باند) را از دست می دهد.

 

 

مزایای اینترنت فیبر نوری برای کاربران چیست؟

اینترنت فیبر نوری برای خانواده هایی که نیاز به پهنای باند گسترده دارند یا به اصطلاح دارای چندین کاربر می باشند که ویدیو ها را پخش می نمایند ، بازی های آنلاین ، پشتیبان گیری از داده ها یا ارسال و دریافت پرونده های بزرگ را به طور هم زمان ، به ویژه در مسافت های طولانی اجرا می نمایند انتخاب بسیار مناسبی می باشد.

یک خانه متصل به اینترنت فیبر نوری می تواند تجربه ای استثنایی را در تمام دستگاه ها و سیستم های متصل به اینترنت ، از امنیت خانه گرفته تا سیستم خانه های هوشمند (کنترل و مانیتورینگ) ، سیستم های حرارتی و برودتی ، یخچال ها و سایر لوازم خانگی ارائه دهد.

در سرعت ها بالاتر ، مدت زمان مورد نیاز جهت انتظار در پاسخ تقاضا ها کاهش می یابد . “Buffering” به زمان دانلود اشاره دارد که هنگام مکث ویدئو رخ می دهد و مجبور به رسیدن پکت های بعدی آن می شود. به عنوان مثال اینترنت فیبر مخابراتی به شما امکان می دهد تا در عرض چند ثانیه یک فیلم 4K یا HD را کامل را دانلود نماید.

به عنوان مثال ، این مدت زمانی است که به طور متوسط برای بارگیری یک پرونده رسانه بزرگ (6.5 گیگابایت) بر اساس نوع اینترنت طول می کشد:

  1. با اینترنت Dial-up حدود 11 روز
  2. با اینترنت DSL حدود 14 ساعت
  3. با اینترنت فیبر نوری حدود 1 دقیقه

 

فیبر تاریک چیست؟

ممکن است اصطلاحات “فیبر تاریک” و “فیبر روشن” را شنیده باشید و تعجب نمایید که معنی آنها چیست. خوب ، ممکن است شما را متعجب نماید که بدانید بیشترین هزینه ساخت شبکه فیبر نوری ، خود کابل نیست ، بلکه هزینه حفر زمین برای دفن کابل است. بنابراین ، هنگامی که حفاری به پایان می رسد ، بسیاری از شرکت های مخابراتی کابل های فیبر نوری اضافی را برای امکان توسعه در آینده قرار می دهند. “فیبرهای نوری تاریک” به آن دسته از کابل هایی گفته می شود که هنوز مورد استفاده قرار نگرفته اند ، و “فیبر های نوری روشن” به خطوطی که در گذشته متصل شده اند (یا “روشن”) هستند و توسط شرکت های مخابراتی برای ارائه خدمات اینترنت فیبر مورد استفاده می باشند گفته می شود.

 

کابل های فیبر نوری

link

تجهیزات فیبر نوری

link

 

دیدگاه‌ها (۰)

*
*